woensdag 18 oktober 2017

MM * renoveren - decoreren * het solarium


Telkens we even de tijd hebben tussen gasten in, reppen we ons naar onze Maison. Nu stond ons solarium op het programma.


Het solarium, zo noemen de Fransen een soort van gesloten terras, waar je heerlijk achter glas optimaal kan genieten van de (winter)zon of uit de wind vitaminen kan opdoen. Een glaasje rosé smaakt zo nog des te meer.



In deze blogpost zag u ons terras. Toen fristen we het terras en het solarium op, verder bouwend op de kleur- en meubelkeuze die de vorige eigenaars hadden gemaakt.
Vandaag werd het laatste likje verf - ze was zelfs nog niet droog toen we foto's namen en dat geeft soms een vlekkerig effect maar dat droogt gelukkig helemaal weg - gewreven om het solarium volledig naar onze hand te zetten.





Minimalistisch. Sober. Eenvoudig. 2 tinten wit op de muren. Alles loslaten. Geen afleiding. Rust. Stilte. Enkel genieten.




Acapulcochairs,  enkele mooie exemplaren met witte resindraad en zwarte poten, die gemaakt werden in Frankrijk, vonden we hier heel toepasselijk. Een prachtig grafisch schaduwspel in combinatie met de authentieke omgeving waar je op uitkijkt, geeft genoeg sfeer zodat verdere decoratie overbodig wordt.




Een prachtige, heerlijke relaxed stoel, hèt symbool van de 'laid-back, midcentury resort'- stijl, is het. Een ontwerp dat al dateert van de jaren '50 en het nog steeds goed doet. Het was eigenlijk een Fransman die deze stoelen ontwierp, met als inspiratie de geweven touwhangmatten om zo , zo werd gezegd, de Acapulco wind te kunnen laten doorwaaien... Een èchte eerste ontwerper is er niet en er bestaan dus ook geen lastige ontwerprechten op deze stoelen, dus ook geen discussie over namaak (daar houden we niet van) of niet.


zondag 15 oktober 2017

Mont Ventoux * wandeling naar de top



Het was al sinds kerst 2016 geleden dat we nog eens een deftige wandeling op hoogte deden (zie hier). Vandaag was de dag (2 weken geleden nu al!) dat we met de wagen naar de Mont Serein reden. Wandelschoenen aan en ... off we were.





We kozen de middelste skipiste om het snelst op de top te geraken. Steil omhoog, al zie je dat niet op de foto's even duidelijk als wij het voelden... Onderweg kwamen we wel straffere berggeiten, gemsen, tegen! Prachtig om ze van dichtbij te mogen aanschouwen. Ongedwongen grazen, af en toe omkijkend naar die rare wandelaars, hen gadeslaand. Stilte rondom ons. Een prachtige natuurwereld onder de bereden wegen.


Op onderstaande foto's kan je de gemsen vinden ...



We wandelden letterlijk door en in de wolken.  Een magisch schouwspel!



Naar beneden kijkend op de weg die de vele fietsers en wagens naar boven slingert.



Bij momenten voelde het aan als het einde van de 'Sound of Music', solitair, vrij en alleen, wandelend op het topje van de wereld.



Één skipiste start zelfs op de top en passeert dus de lager gelegen baan bij voldoende sneeuw. De krachten die deze kabels ondergaan zijn niet te onderschatten.




De beklimming zelf was pittig maar niet onhaalbaar. Van 1437m (Mont Serein) naar 1910m (Mont Ventoux - ok, al is er veel geleuter over de eigenlijke hoogte) op zo'n 5km met een kleine 500 +hm.




Ontelbaar veel foto's nemen is hier legio.




We waren echt in de wolken!


Om terug te keren naar onze wagen die geparkeerd stond aan Chalet Liotard, kozen we de GR4 die net na het uitzichtspunt aan de Noordkant, vertrekt. Slingerend naar beneden over zo'n 7km. Hele andere landschappen, de steile afgronden van de Ventoux en soms echt duisternis kwamen op ons pad, net als een ander groepje gemsen.






Onderaan de GR4, bijna aan de camping van de Mont Serein, kom je de oerbomen van de Ventoux tegen. De enige 7 bomen die hier in de 19e eeuw geleden nog stonden. In die tijd was de Berg letterlijk Kaal, beroofd van al zijn bomen en natuurpracht voor het bouwen van huizen en schepen. 20 jaar na de leeggeplukte Berg te hebben aanschouwd, bedacht men zich en begon een herplantprogramma. Het heeft zo'n 200 jaar geduurd vooraleer de Berg zijn originele aanzicht terug kon verwerven dankzij het herbebossen van de flanken en het groeien van al die bomen.



De kinderen voelden zich in de Efteling want ze hadden allemaal heel veel weg van de Sprookjesboom.. ;-) 


maandag 9 oktober 2017

Roc d'Azur 2017

De hoogmis der mtb-liefhebber!


In 2014 maakten we deze blogpost daarover toen we van héél dichtbij héél intens hier konden genieten...


Dit jaar grepen we onze kans om 2 consecutieve dagen het dal van onze berg te verlaten en ècht congé te nemen van onze B&B - na 15 maanden mocht dat wel eens - en volop ons onder te dompelen in de magische combinatie van de Côte d'Azur & MTB.











De Base Nature is een bijzondere plek, een verlaten militaire basis die nu een gigantische speelplek is voor sporters. Het levert bijzondere beelden op en zorgt voor een nietig gevoel bij elke bezoeker.




Maxime & Clarice namen elk volenthousiast deel aan de Kid Roc (6 & 4km, volgens hun leeftijd). Weigerachtig als we staan tov duizenden (zonder overdrijven! De Roc is niet kleinschalig!) tierende, dringende en zichzelf belangrijk voelende ouders mèt bijbehorende kinderen die al 2u voor de eigenlijke start staan te drummen voor de voorsorteringszone, werden onze kids natuurlijk verwezen naar de laatste rij... niet dat dat hun tegenhield om het beste van zichzelf te geven en ons trots te maken!





Aan de finish wachtten we op zaterdag niet enkel de kids op maar gingen we op zondag ook kijken naar de aankomst van dè Roc D'AZur XC wedstrijd van de dames en de elite heren mèt confetti en al... ;-)



We genoten intens van alle shows, het mega-exposantenpark (met geen enkele fietsbeurs vergelijkbaar!) en enkele pauzes in en aan de Middellandse Zee. Bij zomerse temperaturen is die afwisseling zeker welgekomen. Zoveel moois om te kiezen, keuren en bij weg te dromen!





En wij?! Nee, wij namen niet deel maar profiteerden van dit weekendje weg om alle batterijen terug op te laden van 's morgens vroeg tot 's avonds laat ... misschien volgend jaar, wie weet?!




Ook al lijkt het anders op onze foto's... we zijn verschoten van de immense proportietoename van dit 5-daagse Top-MTB-event na 4 jaar! Het park, de shows, de wedstrijden en het publiek... alles nam exponentieel toe! Zelfs strikte toegangscontroles horen nu erbij. Goed of niet, ach wie zal het zeggen?!





Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...