Posts tonen met het label Le Barroux. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Le Barroux. Alle posts tonen

zondag 10 september 2017

La Rentrée 2017



Vorig jaar was 1 september een bijzonder spannende dag...

dit jaar was dat al helemaal anders en daarom niet minder speciaal!

Voor Clarice werd maandag 4 september de dag waarop ze terug naar haar vertrouwde dorpsschooltje keerde. Een twaalftal tussen 6 en 11 jaar krijgt de juf dit jaar voorgeschoteld.

Zo verscheen ook in de gazette locale:






Ce lundi, douze élèves se sont retrouvés pour une nouvelle année scolaire avec leur enseignante, Sabrina Souret, pour qui c’était la douzième rentrée à l’école du village.
Elle sera secondée dans sa tâche par une Atsem, Pauline Nouaille. Cette dernière s’occupera plus particulièrement du seul élève de grande section, Thomas. Elle emmènera aussi les petits élèves pour prendre leur repas de midi, au restaurant « La Fourchette du Ventoux » qui tient lieu de cantine et assurera, jusqu’en novembre l’accueil du matin, avant les cours et le soir après les cours, en remplacement de Danièle Girard momentanément indisponible.
La semaine scolaire a été ramenée à quatre jours. Cette année, Sabrina aura deux CM2, Alicia et Lukas, cinq CM1, Adonay, Clarisse, Emma, Gabriel et Morgane, deux CE1, Django et Élisa, et deux CP, Andréa et Robin. Les élèves bénéficieront aussi des intervenants en musique et Eps de la Cove.
Pendant les congés scolaires, la municipalité a fait refaire la toiture de l’école et fait installer une « climatisation réversible » pour le confort de tous.


Maxime kreeg op vandaag, zondag 10 september zijn vuurdoop in de school waar hij sinds maart al geen dag over gezwegen heeft: het Collège St Louis in Le Barroux. Na intense voorbereidingen, gesprekken, toelatingsexamens, dossiers en láááng wachten op de verlossende brief is hij toegelaten in het katholieke collège waar we allemaal van droomden!



En ook al zaten onze gasten in bikini aan ons zwembad en waren ze tuk op het nemen van onze portretten, toch gingen we in vol en degelijk ornaat naar de kennismakings- en infodag van het collège vandaag! Zelfs onze poes Maurice was er zich terdege van bewust en poseerde graag mee bij dit officiële vertrekmoment...



In Frankrijk gaat men één jaartje eerder naar het Middelbaar, ofte collège en betekende dat dus het einde van onze kleine jongen van nog van 11 jaar ... Off he goes, in his uniform!



Op het collège hebben ze 2 uniformen: een alledaagse en eentje voor speciale gelegenheden èn de missen, zoals vandaag dus.

Zo'n uniform is geen arbitrair beslist iets maar daar staat een prachtige filosofie achter die wij ten volle ondersteunen:
 " La tenue extérieure a un impact sur la tenue intérieure. C’est pourquoi la discipline, la rigueur, l’exigence, l’ordre, la sobriété, la santé que nous cherchons à apporter aux élèves tant au plan intellectuel qu’aux plans humain et spirituel, doivent se retrouver aussi dans l’habillement et la manière d’être. La tenue doit correspondre à l’activité du moment, les adolescents ont besoin d’être libérés du poids des modes et du regard des autres afin de se recentrer sur ce qui compte vraiment, et en même temps conforter un certain esprit de famille, de corps. "



Het privécollège van Le Barroux, de Institut St Louis, is vrij klein. Per jaar zijn er maximum 20 studenten toegelaten. Dit jaar is het totale aantal 68. Verzamelen deden ze op het centrale pinèdepleintje.


Na afloop van de goed gevulde namiddag, met veel praktische informatie, gingen we nog even langs de abdij van de paters, monniken, die het instituut in handen hebben, de Monastère Ste Madeleine, iets hogerop (hier schreef ik daar ook al over en kort daarna ging de bal aan het rollen ...).




Met zicht vanuit het collège en de abdij over de prachtig glooiende landschappen, vol wijn- en olijfgaarden, uitkijkend op de Mont Ventoux, kan je je eigenlijk geen idyllischere locatie voorstellen om naar school te gaan...



Wij kiezen bewust voor de discipline en de principes van een degelijke katholieke school. Wij zijn zelf opgevoed met de nodige normen en waarden èn dragen tradities en de Latijnse taal als basis voor het dagelijkse leven hoog in het vaandel. Een betere keuze bestond voor ons alle 4 eenvoudigweg niet.


Na afloop vierden we het officiële einde van een ongeloofljk bijzondere zomer in ons nieuwe thuisland mèt een heel nieuw leven... met een heerlijke pizza bij onze vrienden in Bédoin. Ook na al zo lang in deze streek te vertoeven, zal het zicht op de landschappen en de Reus aan de einder ons nooit vervelen...



Maar vooral blij zijn we met deze familiefoto - waar we zelf onze hechte band bij voelen - die spontaan door fijne Franse gasten in onze B&B vlak voor vertrek, werd genomen...


woensdag 9 maart 2016

Le Barroux & La fête médiévale

Toen we op huizenjacht gingen om een gezellige dorpswoning te vinden, stond Le Barroux ook hoog op ons lijstje van mogelijke Provençaalse dorpen in het land van de Ventoux. Op slechts 7 km van Malaucène, maken we vaak een wandeling of fietstochtje naar daar.

Le Barroux is van heinde en verre zichtbaar in het landschap en dat is zeker geen toeval. Al in de Middeleeuwen stond het prachtige kasteel, statig en hoog op de berg (bien perché), indruk te maken op pelgrims, bedevaarders en de Italianen en Sarazenen. Een bewogen geschiedenis van oorlogen, bezettingen, branden (zelfs gedurende 10 dagen op het einde van de 2e wereldoorlog!), pauselijk bewind, heroplevingen en reconstructies maar ook van grote vernielingen (gedurende 150 jaar werd het kasteel zelfs als ‘carrière’ gebruikt!) karakteriseren dit kasteel en maken het zo bijzonder. Belangrijk waren uiteraard ook de versterkingen aangebracht door de bekende bouwmeester en maarschalk uit de 17e eeuw, Vauban. Le Barroux hoort nog niet tot zijn constructies die uitgeroepen werden tot Unesco-werelderfgoed, maar is desalniettemin, ook meer dan een bezoekje waard.
En voor wie van weetjes houdt … Wie kent er nog de mooie Vlaamse jeugdserie uit de jaren ’70 ‘het zwaard van Ardoewaan’? De opnames werden ook deels hier in het kasteel opgenomen!

Onder het kasteel werd een klein dorpje van amper (ondertussen wel al…) 600 inwoners uitgebouwd, vol piepkleine straatjes, kronkelend naar het kasteel. Het dorpje is de rust zelve, zelfs in het hoogseizoen, en biedt een aangename verpozing, eens je de steile wegen ernaartoe opgewandeld of gefietst bent. Voor wie minder sportief is aangelegd, of gewoon geen zin heeft in (te veel) beklimmingen, die kan zijn wagen boven aan het dorp parkeren. De vergezichten, 360° rondomrond, over de vallei van de Ventoux, eigenlijk de vallei van de Comtat Venaissin, de Dentelles de Montmirail en de Mont Ventoux, nemen evenwel ook je adem meteen weg… het is werkelijk zo adembenemend mooi! Luister naar de stilte van het dal … of hoor de roofvogels piepend hun prooi zoeken. Het dorpje biedt verkoeling op hete zomerdagen, want de straatjes zijn zo klein dat de koelte perfect bewaard blijft in de schaduwen van de huizen en zo is het er altijd aangenaam kuieren. Winkeltjes of toeristische bedoeningen zal je hier niet aantreffen. Er zijn welgeteld 2 mogelijkheden tot drinken of eten, nl. 1 klein en gezellig theesalonnetje met aangenaam terras onder de Linde en 1 restaurant/hotel. Ga niet op zoek naar een bakker of epicerietje want dan ben je eraan voor de moeite.

Blijf je hogerop wandelen, het geluid van de klaterende fonteintjes volgend, dan kom je automatisch uit bij het beroemde kasteel. Een groepje vrienden, richtte een 20tal jaar geleden een associatie op voor het instandhouden van een deel van dit magnifieke kasteel. Het andere deel is privébezit en doet je alleen maar dromen van een royaal leven als kasteelheer of – vrouw. Het is zeker een bezoekje waard (voor een kleine cent kan je binnen) en niet alleen voor de authentieke details die prachtig gerestaureerd werden, of de geweldige verhalen die erover de ronde doen, maar ook voor de tentoonstellingen die er lopen èn de prachtige 360°zichten op de omringende landschappen, de Ventoux, de Dentelles en de (droom)domeinen…


Vind je de rust van zo’n klein dorpje maar niks en zie je zo'n dorpje het liefst in al zijn oude glorie heropleven, dan is 15 augustus dè datum om in je agenda te noteren! Op die dag vindt het jaarlijkse traditionele middeleeuwse feest, la fête médiévale, plaats. Het is een volledig gratis spektakel met een markt met allerlei lekkers en vele ambachten, maar ook riddergevechten, (zelf te spelen) middeleeuwse spelen, een optocht met alle dorpsfiguren, de oude olijfmolens die te bezichtigen zijn, ... Een zekere aanrader! De drukte valt hier veelal best nog mee, aangezien die dag ook het Lavendelfeest in Sault gehouden wordt en de foire d’art et antiquités in L’Isle-sur-la-Sorgue plaatsvindt.
















zondag 6 december 2015

Herfsttourtje in de Dentelles de Montmirail - deel 2









Zoals beloofd, volgt vandaag deel 2 van ons herfsttourtje in de Dentelles de Montmirail. In La Roque Alric zou ik eindeloos foto's kunnen nemen... de huizen en het dorpje zijn magnifiek mooi in hun rustige omgeving vol groen, geel, rood, ... Het dorpje ligt heel hoog boven het wijndal en heeft amper 70 inwoners.
Een echt village perché. Het was al tegen de avond aan, dus de schaduwrijke stukken van het dorpen hadden al een blauwige sfeer, maar dat is daarom niet minder mooi.

De herfst is eigenlijk een topperiode om de streek te bezoeken. De natuur krijgt alle gouden schakeringen tussen groen en rood. De zon geeft voldoende warmte en een al even bijzondere gouden gloed aan de huizen en de omringende natuur. Het is overal heerlijk rustig zonder doods te zijn. Zoals we al zeiden, een echte aanrader!






Na La Roque Alric, reden we richting Le Barroux, waar we kronkelend omhoog en omlaag reden, de vele wijngaarden passerend. Je wordt hier vooral ook getrakteerd op een adembenemend zicht op de Reus van de Provence, de Mont Ventoux. Deze tijd van het jaar is zijn top veelal wolkeloos en prachtig zichtbaar, temidden van al die herfstige tinten. Je ziet ook heel mooi het kasteel van Le Barroux trots pronken boven zijn stadje en le Pays Ventoux. 


Je kan kiezen waar je je focus op legt in deze streek ...


We besloten niet langs Le Barroux zelf te rijden maar binnendoor via Suzette terug naar Malaucène te keren. Kleine paadjes op en neer leiden je langs de mooiste wijnranken, olijfbomen en vergezichten.



 

Genieten ten top.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...