Kayak in Fontaine-de-Vaucluse

Een vaak gevraagde activiteit, die al door menigeen van onze gasten werd voltooid en fijn bevonden:

Kayakken op de Sorgues!

We houden niet zo massagroepsactiviteiten en dan is de start met een grote groep boten niet echt ideaal maar wel de enige optie hier. Binnen een 2tal uren varen wordt je verwacht aan de bussen die je terugbrengen dus de tijd is onderweg eerder gelimiteerd.

Toch vonden we het zeker de moeite waard.

Er zijn 2 'obstakels' onderweg: een eerste is een kleine 'toboggan' (glijbaan) langs de waterval, net na de hoge oude treinbrug (een magnifiek mooi zicht met dank aan de schoonfamilie voor deze foto met ons erop!) en de volgende is een stukje waar je uitstapt en de boot naar beneden duwt. Echt gevaar of moeilijkheden houdt het parcours dus niet in.

Het is nu eenmaal een vaststaand feit dat alles er anders uitziet òp het water dan langs de kant dus ook in dit geval is het zeker een aanrader om in Fontaine-de-Vaucluse eens een kayaktocht te ondernemen.

Het glasheldere, immer 13°C 'warme', bronwater van de Sorgues (ontsprongen op amper 3km van de start van de kayaktocht!) kent z'n gelijke niet. De groene wieren die het alle tinten groen en blauw geeft, is pure magie.

Naast de obligatoire eenden, forels, vissen, kikkers en andere waterdiertjes, zagen we zelfs ezels en paarden aan het water!

Een rustig kabbelende stroom die je laat glijden langs mooie oevers, dan weer breed, dan weer smal, prachtig is dat.

Op een uurtje rijden van bij ons (B&B 'les Oliviers du Taulisson' of Maison & Maisonnette Malaucène), zo'n 45km langs mooie wegen binnendoor (langs de mooiste oprijlaan van de Vaucluse, zie hieronder en ook hier!), ligt deze Kayak Vert in Fontaine-de-Vaucluse, het startpunt voor de tocht.

Meer info:

Kayak Vert

Reserveren vooraf is een must.

Website:

http://www.canoevaucluse.com/

Telefoon:

+33(0)490 20 35 44

Water(kant) * Entrechaux * Le pont Roman

In de Provence is waters en de waterkant opzoeken, bij ons steeds een must. Of het nu gaat om er rustig langs wandelen of kuieren, een héérlijke picknickplek zoeken, plonsen of zwemmen, water staat altijd garant voor een zalige tijd.

Voor onze gasten in de Maison en de Maisonnettte, maakte ik al een kleine infomap met enkele van onze favoriete plaatsjes. Ik twijfel altijd om ook online daar iets over te vertellen omdat ik die plekjes zo koester ;-) maar natuurlijk zijn dat geen staatsgeheimen en weet menigeen ook zijn weg ernaartoe te vinden... dus vandaag openen we met een plek waar we standaard elke 'vakantie' naartoe gaan. Winter, zomer en alles ertussenin, voor ons is er een sterke aantrekking om daar toch telkens weer de kracht van het water te komen opzoeken.

Op een 8tal km van Malaucène (perfect te doen met de fiets), kom je via een klein weggetje en een supersmalle oude en hoge Romaanse brug, bij een idyllisch stukje van de Ouvèze. Daar waar ooit één van de belangrijkste treinen langs liep, vind je nu een stuk(je) stilstaand water en een een breed waterval(letje), naast een sluis(je) naast het oude treinstation(netje); het kleinschalige maakt het allemaal nog net dat dat tikkeltje pittoresker.  Het is er perfect veilig om te baden en te waden, maar op sommige plekken kan je ook een plonsje maken of zelfs van de rotsen springen. Je vindt er zowel natuurlijke schaduw onder de bomen als veel zon op de rotsen. Voor ons is dat de ideale beschrijving voor een heerlijke luierplek voor een lange dag met spelletjes, lezen, picknicken, ... Dolce far niente, quoi. U zag het trouwens ook al hier.

In de winter en het voor-en najaar ben je er vaak moederziel alleen. De zon is ook dan hier tot het eind van de dag van de partij en het water kan zowel wild tekeer gaan als rustig kabbelen.

In de zomer ben je hier nooit alleen maar de grote massa vindt zijn weg nog niet tot hier. Een mooi compromis, lijkt ons.

Dit werden de moeilijkste foto's ooit om uit te selecteren... uiteindelijk liet ik mijn computer ad random kiezen; het waren er echt gewoon tè veel! 

De foto's hieronder werden afgelopen april genomen. De foto's bovenaan zijn van de zomer en de herfst van 2015, toen we zelfs in het hoogseizoen deze plek af en toe voor ons alleen kregen...

Herfsttourtje in de Dentelles de Montmirail - deel 1

Op een mooie herfstavond tijdens de herfstvakantie maakten we nog een klein kleurrijk herfstig tourtje de Dentelles de Montmirail in.

Vanuit Malaucène start je meteen de rit zuidwaarts in dit prachtige stuk natuur. Na een kleine 4 kilometer sta je al op de Col de la Chaine met open mond te kijken op het uitzicht op deze rotsformatie, de wijnvelden, Suzette en de kloosters. Van hieruit vertrekken veel mooie wandelingen op verschillende niveaus. 

Wij namen deze keer de wagen en reden verder tot in Suzette, een piepklein maar wondermooi dorpje met zicht op èn de Mont Ventoux èn les Dentelles de Montmirail. Indien u meekijkt op Instagram, dan zag u daar al wat zomerse foto's van verschijnen. In de maanden oktober en november laat de natuur zich hier van zijn kleurrijkste kant zien. Ze haalt dan echt al haar troeven boven, en de zon zet die kleuren alleen maar extra in de verf. Magnifique!

Montmirail komt van het Latijnse Mons Mirabilis en staat voor bewonderenswaardige berg. Van alle kanten is dat ook zo, want het ziet er telkens weer anders uit. Je hoort wel eens vaker dat de naam 'Dentelles' van 'Dents' komt, alsof het een getand gebergte is. Klopt. Maar eigenlijk ligt de oorsprong van hun naam ergens anders, namelijk van de  meer dan duizend smalle uitstekende pieken, waardoor ze lijken op 'kantwerk' (dentelles). De hoogste top, de St Amand, is 755 meter en herken je aan de vele pylonen die erop staan. Aan de voeten van de rotsen liggen veel bekende wijngaarden - denk aan de wijnen uit Gigondas, Vaquyeras, Beaumes de Venise - en andere schattige, kleine dorpjes. De Dentelles worden door wijde dalen gescheiden van de reus van de Provence, de Mont Ventoux.

Via het minstens zo mooie Lafare, reden we terug kronkelend de bergen in naar La Roque Alric. Ook daar zag u ongetwijfeld al veel foto's van verschijnen op Instagram. Het is een dorpje aan de voet van een dikke grote rots in de vorm van een duim. het dorpje heeft iets magisch en alle huizen zijn er op hun eigen manier mooi, maar dus ook allemaal heel verschillend. Zo hoort dat in de Provence. In de herfst loop je hier heerlijk rustig rond. Zeker een aanrader.

In een volgende post zal ik hier wat meer foto's van laten zien. Nu tonen bovenstaande foto's een herfstig huis in het dorp en het zicht van boven aan de rots en de kerk in het dorp op het veel lager gelegen wijndal.