zaterdag 18 maart 2017

In de Pers * Cote et Provence * primeur!


Terwijl de blauwe regen er lustig op los knalt (het is de tijd dat zijn lange erwten met luiden knallen openspringen om aan zaadverspreiding te doen) - het is eens wat anders dan champagne - maak ik er geheel toepasselijk een vreugdesprongetje bij ...

Vandaag viel de nieuwe 'Côte et Provence' in de bus!

Een bijzondere moment dat een ogenblikkelijke pauze in de schaduw van de glycine mèt glaasje rosé verdiende .. .

Op p.79 (foto) worden de nieuwe regio-correspondenten voorgesteld... waaronder nu dus ook ikzelf. Speciaal! In plaats van het uit te roepen, volgt er een slik en een knijp, gevolgd door een bizar gevoel van ongeloof. Maxime ziet me kijken en zegt: "Mama, jij hebt wel de mooiste foto, he!". Een dubbel moment om te koesteren. Een Fierheid is op dat moment de juiste naam.

Op p.40 staat mijn allereerste artikel in dit mooie blad! Dat ik graag schrijf over onze mooie regio dat wist u ongetwijfeld al ... en nu mag ik dat ook doen voor 'Côte et Provence'. Een volgende onbeschrijflijk gevoel van trots en ongeloof overvalt me. Hier kon ik enkel maar van dromen! Het is er nu. Echt.



Eigenlijk ging het balletje snel, nogmaals ongelooflijk snel, aan het rollen... Nadat ik was gekozen als regio-correspondent, schreef ik mijn tweede kleine stukje voor de site over onze kleine maar niet te onderschatten Cave de Beaumont-du-Ventoux met zó veel interessante kantjes, dat er prompt voorgesteld werd het artikel uitgebreid te schrijven voor het magazine!


Toen ik contact nam met de Cave, bood Sébastien Carme, directeur, mij een persoonlijke tour aan om het interview on site te doen. De nacht tevoren had het behoorlijk gestormd en de moed zonk me die ochtend in de schoenen, maar amper 10 minuten voor het afgesproken uur klaarde de hemel op! De foto's bij deze blogpost werden op die bewuste dag genomen. Omen est! Boeiend werd er een hele ochtend lang verteld over de wijnen, de natuur, plannen, mensen en de kracht van het leven. We gingen bij de broeders langs, waar we als familie in hun privévertrekken werden ontvangen. Een prachtverhaal met een stevige basis in idyllische landschappen en nog zo veel meer om over te vertellen was het resultaat - om kort te zijn. De bovenbeschreven krop in de keel is er nog, weet-u-wel.


Beide abdijen lonkend naar elkaar ...
... en communiceren met de Mont Ventoux!
En toen moest het interview met Daniël Haïlé nog komen...ik denk niet dat iemand nog meer passie en gedrevenheid in zijn wijnen kan steken! Een ongelooflijk zachte en lieve man die leeft voor zijn wijnen, maar ook voor zijn gezin. Onze kinderen zitten ook samen in het kleine dorpschooltje in Beaumont en dus groeide er al snel een mooie vriendschapsband tussen onze gezinnen.



In een notendop is dit de achtergrond van mijn eerste gedrukte schrijfsel. Enkele nieuw puzzelstukjes die aan onze Provençaalse puzzel worden toegevoegd. Is het te mooi om waar te zijn?! Neen, dit is het. Geniet ervan. Doen we.

Slik.



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...